Beleef de vrije natuur bij Hopper Jeugdverblijfcentrum “De Winner”
Resident Steven Raeymaekers legt de troeven en noden van deze locatie bloot
Het Hopper Jeugdverblijfcentrum “De Winner” ligt beeldig ingebed in de Nationaal Park Boslandse natuur. Met 26 000 overnachtingen per jaar, is deze locatie van Scouts en Gidsen Vlaanderen een bruisende plek waar veel jongeren graag op kamp komen. Van volpension tot zelfkook en van inhouse slaapkamers tot buiten kamperen... Er is héél wat mogelijk op het domein! Want de vrijheid om de natuur in al haar puurheid te mogen beleven, blijft volgens resident Steven Raeymaekers het allerbelangrijkste.
Steven, wat is jouw rol hier bij Hopper Jeugdverblijf “De Winner”? Hoe ben je in deze functie terecht gekomen?
Vroeger was ik zelf lid van de Scouts en zette ik me in als vrijwilliger. Intussen ben ik al zo’n twintig jaar verantwoordelijk voor boekingen, personeelskwesties, wetgeving, publiciteit, bestellingen etc. Als resident woon ik op weekdagen ook op het domein. In de weekends wordt die taak overgenomen door vrijwilligers.
Het lijkt me heerlijk om in de rust van het bos te wonen! Hoe ervaar jij dat?
Dat is het ook! Je staat midden in de natuur om je job uit te oefenen en hebt nooit files bij het woon-werkverkeer. (lacht) Maar vergis je niet; ik leef hier zéker niet als een kluizenaar! “De Winner” is een immens drukke site. Vooral als er meerdere groepen tegelijkertijd verblijven, is er héél veel animo. Maar ook dat heeft zijn charme... Eigenlijk is het een uitermate sociale job, vooral tijdens de zomermaanden.
Zelfs vroeg in de ochtend, wordt er al bedrijvig verhuisd, gesjord en gekookt ter voorbereiding van het volgende kamp… Is dit hoe het er meestal aan toe gaat, Steven?
Als één van de zes locaties van Scouts en Gidsen Vlaanderen, krijgen we inderdaad vaak jeugkampen over de vloer waarbij er veel eigen materiaal wordt uitgepakt. Daarnaast vinden er hier voornamelijk bosklassen, sport- of muziekkampen, bezinningsweekends en Live Action rolspelen plaats waaraan wij onze materialen uitlenen. Onze doelgroep is dus ongelofelijk divers!
Scoutsleider Senne; “De bossen zijn hier zo uitgebreid, dat we zelfs op tweedaagse tocht doorheen Nationaal Park Bosland kunnen trekken.”
Wat is het grootste verschil in de manier waarop verblijfsgasten Nationaal Park Bosland beleven?
Door scholen wordt er vaak voor een volpension formule gekozen waarbij er meer commerciële consumptie is. Ook jongeren die op sport- of muziekkamp komen of groepen gezinnen met kinderen, gaan vaak op zoek naar manieren om de toeristische trekpleisters uit de regio te verkennen. Bij jeugdwerk ligt dat anders… Zij slaan hun eigen tenten op en doen aan zelfkook. Hun budgetten zijn beperkt, dus voorziet de leiding alle activiteiten zelf en spenderen zij hun tijd hoofdzakelijk op het domein en in de aanpalende bossen. Misschien moet er ook niet teveel zijn… Niet iedereen is fan van pretparktoerisme. (glimlacht)
“Naast de puurheid van de natuur op zich, heeft traditioneel jeugdwerk eigenlijk niet veel nodig.”
Welke zijn de leukste plekjes waar verblijfsgasten het vaakst heen willen?
We merken dat de lokale speeltuinen en het Lago-zwembad zéér populair zijn. Misschien zit er dus wel een samenwerkingsarrangement in voor onze verblijfsgasten? Ook Fietsen door de Bomen, of een bezoek aan de Duitse Militaire Begraafplaats wordt vaak meegepikt. Al is het nogal omslachtig om je met zulke grote groepen te moeten verplaatsen.
“Sjorren, op tocht gaan en bosspelletjes organiseren… De activiteiten van de Scouts zijn een tijdloze manier om je te amuseren!”
Er is ook een Hoppin-ophaalpunt gekomen vlak voor de deur. Biedt dat voldoende bewegingsvrijheid om van de regio te genieten?
Onze ervaring is dat de trajecten met het openbaar vervoer momenteel nog ruimte voor verbetering laten. Een efficiëntere verplaatsing waarbij grote groepen minder tussenstops moeten maken, is hierbij geen overbodige luxe. Alle overleg tot optimalisatie hierin is zeer welkom! Wij weten als medewerkers immers heel goed waar onze verblijfsgasten het vaakst naartoe willen… Zelf hebben we ook een dertigtal fietsen staan voor onze verblijfsgasten om hen op ecologische wijze op weg te helpen.
Ik zie ook een groendak en een eigen waterzuiveringssysteem... Wordt er op deze locatie bewust nagedacht over ecologie en een duurzaam energieverbruik?
Jazeker! Alle haalbare inspanningen om minder te verbruiken hebben we doorheen de jaren doelbewust geïmplementeerd. Het halen van kwaliteitslabels op zich is voor ons van minder belang dan het eigenlijke investeren in acties die leiden tot meer duurzaamheid. Zo hebben we bijvoorbeeld ook een zonneboiler, doen we aan regenwaterrecuperatie en werd er een tijd geleden ook al ingezet op betere dakisolatie en een centraal regelpunt van alle verwarming.
Merk je dat de jongeren die hier verblijven, het waarderen om weer eventjes dichter bij de natuur te staan?
Jonge kinderen zéker wel! Zij nemen meteen een stok en een steen en genieten van een wilde ontdekkingstocht in de natuur. Bij de jongeren die ik zie, ligt dat vaak anders... Zij vragen meestal meteen de code van de Wifi! (lacht) Hebben zij ook oog voor de prachtige regio? Op tocht of bij bosspelen ongetwijfeld wel!
“Vol verwondering bosbessen proeven die je zelf geplukt hebt of samen genieten van bij kampvuur; dat is goud waard!”
Wat is volgens jou het allerbelangrijkste om aan pure natuurbeleving te kunnen doen?
Wat kinderen betreft, vind ik het belangrijk dat zij de kans krijgen om te natuur zonder beperkingen te mogen ervaren. Dat elke steen mag worden omgedraaid, dat elke stronk mag worden onderzocht… Dat zijn de beste spelimpulsen om tot een vrije beleving te komen! Ook zonder gids kunnen kinderen enorm veel leren van de natuur; gewoon door zelf op ontdekking te gaan.
“Wie de natuur ten volle beleeft, voelt ware vrijheid!”
Welke noden voelen jullie momenteel ter ondersteuning en onderhoud van de omliggende bossen?
Enerzijds is het heel goed om de natuur ongerept te laten, anderzijds is het aangewezen om een aangepaste regelgeving te hanteren voor een domein waarop specifiek zoveel kinderen ontvangen worden. Zo is het bijvoorbeeld immens belangrijk dat de brandwegen ten alle tijden gevrijwaard blijven. Ook het opruimen van afgewaaide takken en omgevallen bomen hoort in een regio die de noemer ‘speelbos’ draagt, een verhoogde prioriteit te zijn. Uiteraard is dat een zéér arbeidsintensieve job waarvoor er voldoende middelen beschikbaar moeten blijven. Idem voor het onderhoud van de signalisatiebordjes; iets dat steeds een aandachtpunt zal blijven.
Op welke manier zie jij mogelijkheden om dit samen te kunnen realiseren?
Overleg is hierin belangrijk, maar vooral ook de durf en daadkracht om het heft in handen te nemen. Vroeger kwam de boswachter op bezoek voor een tas soep of koffie en vroeg hij mij simpelweg wat er nog nodig was en dat gebeurde. In moderne tijden ligt dat allemaal veel complexer, maar de uitnodiging om gezellig binnen te springen staat zéker nog steeds!
“Het bos is de allergrootste troef van de regio, dus laten we dat op gepaste wijze blijven beheren!”
Welke opportuniteiten zijn volgens jou momenteel nog onbenut? Welke toekomstdromen koester jij voor deze regio?
Al een hele tijd geleden werd er luidop gedroomd van een educatief leerpad dat bewoners en bezoekers informeert over de rijkdom van deze regio. Ook de komst van een eventuele zorgboerderij bij het Hobos waar ook workshops zouden doorgaan, is al vaak de revue gepasseerd. Het zou dus mooi zijn als deze site, dankzij de komst van Nationaal Park Bosland, nu de opwaardering zou krijgen die het verdient. Ook onze vele verblijfsgasten, zullen hier ongetwijfeld van meegenieten!
